گوشه گیری فرزند

160 بازدید
سوال شده دسامبر 28, 2017 در روانشناسی کودک و نوجوان توسط یاسمن
سلام، من یک پسر ۹ ساله دارم، متاسفانه پسرم خیلی منزوی و گوشه گیره. از اول اینطور نبود، حتی زمانی که مهد میرفت مشکلی نداشت، اما یکی دو سالی هست که متوجه این مسئله شدم. وقتی بین چند تا همسن و سال خودش قرار میگیره به جای اینکه با اونها بازی کنه یه گوشه میشینه و سرشو با چیزای دگه گرم میکنه. توی مدرسه هم طبق گفته ی معلم هاش زیاد توی فعالیت های گروهی شرکت نمیکنه. این مسئله یکم نگرانم میکنه، میترسم همینطوری ادامه پیدا کنه و در آینده براش مشکل ساز بشه. این مسئله اونقدر جدی هست که بخوام پیش یک متخصص ببرمش؟ یا یک چیز طبیعیه؟ اگر اینطور نیست ممنون میشم راهنمایی کنید.
3 پاسخ
پاسخ داده شده دسامبر 29, 2017 توسط dr.shin حرفه ای (860 امتیاز)
ویرایش شده دسامبر 29, 2017 توسط dr.shin

سلام خدمت دوست گرامی، کمرویی یا انزوا کودکان دسته بندی های مختلفی دارد، باید دید فرزند شما از کدام دسته است. دسته اول کودکان شی گرا هستند به این معنی که در جمع همسالان خود ترجیح می دهند به تنهایی بازی کنند اما در صورت اجبار وارد جمع یا بازی گروهی می شوند و هیج مشکلی در تعامل با دیگران ندارند، دسته دوم کودکان ناظر و به اصطلاح تماشاچی هستند که این کودکان تمایل به بازی با دیگر همسالان خود را دارند اما به خاطر اضطراب اجتماعی از بازی ها و فعالیت های گروهی کناره گیری و در گوشه ای تنها له نظاره دیگر کودکان می پردازند و اما دسته سوم کودکان با انزوا اجتماعی هستند این گروه از کودکان تمایل به تنهایی بازی کردن دارند و به شدت از بودن و بازی کردن با دیگر همسالان خود فراری هستند. هر سه این موارد در کودکان شایع هست، و هر کدام ریشه در مسائلی دارد، که بهتر است تحت نظر یک مشاور و یا روانشناس متخصص به تحلیل و بررسی این مشکل و بعد ارائه ی راهکاری مناسب جهت رفع این مشکل پرداخته شود. اما وظیفه ی شما در برخورد با فرزندتان این است که در او احساس امنیت و اعتماد را ایجاد کنید، وقت بیشتری را به او اختصاص دهید و کارهایی را که به آن علاقه دارد انجام دهید. تمامی این موارد تا حدودی می تواند در بهبود این مشکل نقش داشته باشد. امیدوارم هر چه زودتر مشکلتان برطرف شود.

پاسخ داده شده دسامبر 29, 2017 توسط دکتر روانشناس حرفه ای (91,960 امتیاز)
ویرایش شده دسامبر 30, 2017 توسط دکتر روانشناس
با سلام

دوست عزیز ببینید چون می فرمایید از ابتدا اینچنین نبودند ممکنه کلا مساله مربوط باشد به اینکه  مساله خاصی در مدرسه و بین دوستان باعث شده که  ایشون  اعتماد به نفسشون در تعامل اجتماعی کاهش پیدا کنه  و مساله خاصی نیست .
البته ممکنه واقعا مساله ای بوده باشد که برای فرزند شما ازاردهنده بوده و ترجیح می دهد دیگر در معرض قرار نگیرد .
در هر حال احتمالا ت مختلف است .در برخی از بچه ها همین که در سنی قرار می گیرند کمی از اون اجتماعی بودن کاسته میشه ک6 اصطلاحا شروع بلوغ زودرسه و اکثرا در بچه های باهوش تر است و البته بعد از مدتی هم مرتفع می شود و اصلا جای نگرانی وجود ندارد .
در هر صورت امیدوارم  مساله رفع شود اگر احساس کردید بیش از حد توی خودشه و تعاملات معمول حتی با یکی یا دو دوستم ندارد بهتره  مراجعه داشته باشید .

در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید

44034490

موفق باشید
پاسخ داده شده دسامبر 29, 2017 توسط mahtab
سلام، متآسفانه خیلی از کودکان و ‌نوجوانان با این مسائل مواجه هستند. نقش ما پدر و مادر ها در برخورد با این دست از مسائل هم خیلی مهم هست، در نظر داشته باشید که بچه های خجالتی و کمرو نسبت به دیگه بچه ها حساس تر هستند، سعی کنید نگرانی تون نسبت به این مسئله رو نشون ندید، اجازه ندید دیگران این مشکل رو مورد تمسخر قرار بدند، اجازه ندید به فرزندتون برچسب خجالتی، منزوی، کمرو، و... بزنند، اگر فرزند شما در موقعیتی یا برای انجام کاری احساس خجالت، نگرانی و ترس دارد، هیچوقت اصرار و اون رو مجبور به انجام کاری نکنید. همه ی اینها میتونه مشکل فرزند شما رو تشدید کنه. جای هیچ نگرانی نیست، اگر زودتر اقدام کنید و با یک متخصص در ارتباط باشید مطمئنا زودتر نتیجه می گیرید، موفق باشید.
به مشاوره آنلاین روانشناسی خوش آمدید، مکانی برای پرسش سوال و دریافت پاسخ از دیگر کاربران و مشاوران مجرب و منتخب کانون مشاوران.

14,462 سوال

21,838 پاسخ

19,361 دیدگاه

2,415 کاربر

سوالات مشابه
3 پاسخ 272 بازدید
4 پاسخ 435 بازدید
3 پاسخ 1,597 بازدید
3 پاسخ 111 بازدید
3 پاسخ 203 بازدید
1 پاسخ 1,648 بازدید
...