رفتارهای خاص پسرم

40 بازدید
سوال شده دسامبر 8, 2018 در روانشناسی کودک و نوجوان توسط بی نام
سلام

یه پسر 5 ساله دارم و یه دختر 2 ساله که این پسرم یه اخلاقای خاصی داره که اصلا ازش خوشم نمیاد با اینکه ما هیچدوممون اینجوری نیسیم مثلا یه کار اشتباهی که میکنه با مهربونی و ملایمت تذکرش میدم خیلی بهش برمیخوره که هرچی دم دستش میاد به سمتم پرت میکنه یا مثلا ما با کسی حرف میزنیم خوشش نمیاد و میخواد همش همه حواسمون به اون باشه با اینکه ما خیلیم بهش توجه داریم همیشه. حالا این اخلاقاش به کنار بیشتر موقع ها چون مامانم تنهاس مامانم میخواد بریم خونش و پسرم نوه اول هم بوده و بیشتر اوقات اونجا بوده. من بیشتر اخلاقای مامانمو نمیپسندم و مامانم یه چیز کوچیکیم بهش میگی بهش برمیخوره و ناراحت میشه. الان پسرم به سختی میاد خونه خودمون و همش میخواد اونجا باشه ولی میفهمم که اخلاقای مامانم داره روش تاثیر میذاره. به نظرتون چیکار کنم؟ با توجه به اینکه مامانمم اگه کمتر بریم خونش خیلی خیلی از دستمون ناراحت میشه و باهام قهر میکنه و منم به خاطر اینکه خیلی سفارش به احترام به مادر شده میترسم خدا غضبش بگیره و همش اعصابم داغونه واسه این چیزا. مامانم هیچ وقت درکم نکرده و تا الانشم نمیکنه و این مسئله باعث شده همیشه تو خودم باشم و اعصابم خورد بشه. شوهرم خیلی خیلی ادم خوبیه و تا وقتی تو خونه خودمونیم اعصابم راحته
1 پاسخ
پاسخ داده شده دسامبر 8, 2018 توسط دکتر روانشناس حرفه ای (91,960 امتیاز)
با سلام
مادر گرامی
ببینید در مورد فرزندانتون خب طبیعتا اختلاف سنی بین دو فرزند  شما اختلاف سنی بسیار کمیه که باید دقت داشته باشید که وقتی اختلاف سنی اینقدر کمه  خب بچه بزرگتر پعمولا حساس ت می شو ضمن اینکه بچه بزرگتر شما 5 ساله است و ا هم سیستم شناختی رشد یافتهوای نداره طبیعتا و رشد نکردن  رشد شناختی باعث میشه  که خب برخی مسائل رو درک نکنه از نظر کودک شما همینکه مادرش کمی به کودک دیگر توجه کند یعنی کم توجهی مخصوصا که از جانب مادر بزرگ احتمالا رفتارهایی صورت گرفته که خیلی اورا موزد توجه قرار داده اند و کمی حساس تر هم شده و این عصبانیت به همین خاطر است طبیعتا می توانید با مراجعه داشتن به روانشناس کودک د مور رفتارهایی که  کودکان بزرگتر را محاب می کند که خواهر و برادر رقیب تو نیستند ووخانواده هنوز هم تو را دوست دارند او را به سمت رفتارهای مثبت پیش ببررید واصلا جای نگرانی وجود ندارد
حتی به او مسئولیت بدهید برایراو صحبت کنید پدرش بیشتر برای اووقت بگذاردو درمور اینکه در بسیاری مسلئل به عنوان براد بزرگتر حتی همراهی و کمک هم داشته باشد بهتر است با ا و صحبت شود و توجه داشته باشید
به هر صورت اصلا جای نگرانی وجود ندارد و شما می توانید همراهی او را داشته باشیددو رفتارها اصلاح شود
منتهی نکته دوم رفتارهای مادر شما و خب وتاثیری که برتربیت فرزند می گذارد این است که با توجه به شناختی که از ایشون دارید و حساسیتی که از ایشون سراغ دارید بهتره با ایشون صحبت کنید   و بفرمایید بهشون که خب در نظر داشته باشند که  شما اصلا قصد ندارید ایشون ناراحت شوند ولی نوع رفتلرها روی بچه شما بع تناسب سنش تاثیر خولی ندارد و خب کنترل او در جمع و خانواده سخت می شود
بهتر است به جای فکر قطع رابطه که خب ابشونمم ناراحت شوند به فکر اصلاح نوع رابطه ها باشید و اصلا جای نگرانی نیست و مطمئن باشید کمک خواهد شد که مساله حل و مدیریت شور
امیدوارم که مشکل رفع شو د
........ ............:
به مشاوره آنلاین روانشناسی خوش آمدید، مکانی برای پرسش سوال و دریافت پاسخ از دیگر کاربران و مشاوران مجرب و منتخب کانون مشاوران.

4,487 سوال

6,098 پاسخ

1,288 دیدگاه

2,304 کاربر

سوالات مشابه
2 پاسخ 31 بازدید
1 پاسخ 29 بازدید
1 پاسخ 29 بازدید
1 پاسخ 30 بازدید
سوال شده 7 ژان 2019 در روانشناسی کودک و نوجوان توسط melda ممتاز (120 امتیاز)
1 پاسخ 33 بازدید
1 پاسخ 36 بازدید
سوال شده دسامبر 26, 2018 در روانشناسی کودک و نوجوان توسط محمد جواد ممتاز (120 امتیاز)
1 پاسخ 64 بازدید
سوال شده دسامبر 22, 2018 در روانشناسی کودک و نوجوان توسط بی نام
1 پاسخ 39 بازدید
سوال شده نوامبر 2, 2018 در روانشناسی کودک و نوجوان توسط بی نام
1 پاسخ 39 بازدید
سوال شده اکتبر 4, 2018 در روانشناسی کودک و نوجوان توسط فاطمه
...